Make you happy

Διαβάζοντας το παραπάνω quote, σκέφτηκα το σύντροφό μου και γενικά τις σχέσεις που όλοι λίγο πολύ έχουμε ή δημιουργούμε. Με πιάνω συχνά να προσπαθώ να τον καθοδηγήσω όπως θεωρώ ότι και του ταιριάζει αλλά και είναι “σωστό”- και για την ηλικία του και ίσως τελικά και για να εκπληρώσω τα “κοινά” μας όνειρα, με τον άνθρωπο που επέλεξα να είναι δίπλα μου.

Δύσκολο να το παραδεχτώ αλλά θα το κάνω.. 🙂 Δεν τον αφήνω, πολλές φορές, να κάνει με ηρεμία αυτά που του αρέσουν (πχ τίποτα! χιχι). Όχι γιατί δε θέλω ή δεν τον καταλαβαίνω, αλλά γιατί θα ήθελα να κάνουμε κάτι μαζί. Θα ήθελα να επέλεγε εμένα έναντι αυτού που τελικά επιλέγει την εκάστοτε στιγμή. Αντιθέτως εκείνος μου δίνει σχεδόν πάντα την επιλογή να κάνω ό,τι μου αρέσει. Πολύ εγωιστικό δεν είναι από μέρους μου; Ή μήπως απλά αδιαφορεί για ‘μένα; (συχνά μπαίνω σ’ αυτό το τρυπάκι και κάπου εκεί αρχίζουν όλααα)

Επειδή αρκετές φορές, ηθελημένα ή μη, πιέζω πολύ νομίζοντας ότι κάνω το σωστό, εκείνος απομακρύνεται. Λογικό. Κι επειδή απομακρύνεται, δυστυχώ. Βλέπεις, περιμένω από εκείνον να με γεμίσει, να με ολοκληρώσει. Ή τουλάχιστον να το κάνουμε μαζί. Αυτό περιμένω εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Στην πραγματικότητα αυτός που χρειάζεται και μπορεί μόνο να μας ολοκληρώσει είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Έτσι δεν είναι; Ούτε ένας άντρας ή μία γυναίκα, ούτε ένα παιδί, ούτε τα χρήματα, ούτε μια δουλειά ή ένα πτυχίο, κ.ο.κ. Αυτό που τελικά λείπει, το κενό όπως πολλοί αναφέρουμε συχνά, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.

Μου ήρθε μια εικόνα μόλις στο μυαλό. Σα να σηκωνόμαστε από τη θέση μας, προς αναζήτηση αυτών που θεωρούμε ότι θα μας ολοκληρώσουν, και τελικά η θέση μένει κενή κι εμείς ψάχνουμε και ψάχνουμε να τη γεμίσουμε. Και ίσως κάτι να βρούμε, μα θα χωρέσει “τέλεια”; Και προσπαθούμε πιέζοντάς το από όλες τις πλευρές να το κάνουμε να χωρέσει. Κι αν για κάποιο λόγο φύγει και το χάσουμε, νοιώθουμε απογοήτευση, μεγαλύτερο κενό, κ.ο.κ. Κι αφού πάρουμε λίγο τα πάνω μας, επιστρέφουμε στην ίδια πάλι αναζήτηση. Και ξανά και ξανά… Κι αυτό, λίγο πολύ, συμβαίνει με όλες μας τις σχέσεις. Έτσι δεν είναι;

Τι θα έλεγα, λοιπόν, στον εαυτό μου;! “Σταμάτα να ψάχνεις. Εσύ και μόνο εσύ μπορείς να σε ολοκληρώσεις, να σε νοιώσεις, να σε καταλάβεις, να σε αποδεκτείς και τελικά να σε γεμίσεις. Δε χρειάζεται να το κάνει κανείς άλλος. Παρατήρησε με ηρεμία να μάθεις ποιός/ ά είσαι. Αφουγκράσου τον εαυτό σου. Προσπάθησε να καταλάβεις τι κρύβουν οι σκέψεις, τα συναισθήματα και τελικά οι πράξεις σου. Μήπως θα μπορούσες να δράσεις διαφορετικά απ’ ότι επιλέγεις ως τώρα; Μην περιμένεις κανέναν και τίποτα. Αυτός/ ή που χρειάζεσαι είναι ήδη εδώ, μπροστά σου, μέσα σου!”

Advertisements

You are beautiful

Εδώ και ώρα, χαζεύω στο Pinterest φωτογραφίες διαφόρων ανθρώπων ανά τον κόσμο (εδώ βλέπετε ένα μικρό δείγμα αυτών). Παρατηρώ τα χαρακτηρίστηκα τους, τα μάτια τους, το χρώμα τους, το χαμόγελο τους, κ.ο.κ. Τι κι αν κάποιοι είναι πιο σκουρόχρωμοι από κάποιους άλλους.. Τι κι αν έχουν κόκκινα μαλλιά, φακίδες στο πρόσωπο και το σώμα, στραβά ή και καθόλου δόντια.. Τι κι αν κάποιοι είναι νέοι και κάποιοι άλλοι γεμάτοι ρυτίδες.. Τι κι αν κάποιοι ζουν σε πιο «πολιτισμένες» χώρες ενώ άλλοι πάλι όχι.. Τι κι αν έχουν ό,τι λαχταρά η ψυχή τους από υλικά αγαθά ενώ άλλοι μόνο ότι τους δίνει η φύση γύρω τους..
Η ομορφιά που βλέπω στα μάτια όλων αυτών των ανθρώπων είναι απερίγραπτη! Χαμογελούν και γεμίζουν με φως, όχι μόνο τη δίκη τους ψυχή, αλλά και του κόσμου γύρω τους. Ούτε που φαντάζονται αρκετοί από αυτούς ότι αυτή τη στιγμή το φως τους φωτίζει και ζεσταίνει άλλους ανθρώπους στη Γη. Ανθρώπους που ούτε καν γνωρίζουν, που μπορεί και να μη συναντήσουν ποτέ.
Αν θα ήθελα, λοιπόν, να σας πω κάτι μέσα από αυτό το post μου είναι να ανοίξετε τα μάτια και τις καρδιές σας στον κόσμο γύρω σας. Ο κόσμος χρειάζεται περισσότερο φως. Χρειάζεται το χαμόγελο και τη ζεστασιά όλων μας. Κάθε στιγμή μετράει. Κάθε μικρό ή μεγάλο βήμα έξω από τον εαυτό μας, πλησιάζοντας τους ανθρώπους (και όχι μόνο) γύρω μας μετράει.
Όλοι έχουμε θέματα προς επίλυση, θέματα που μας προβληματίζουν και αρκετές φορές μας βασανίζουν. Μην τα αφήνετε να μπαίνουν ανάμεσα σε εσάς και στον κόσμο γύρω σας.
Αν έστω και λίγο σας επηρεάζουν (ελπίζω θετικά) τα λόγια μου, μη χάσετε στιγμή. Μη σκεφτείτε τη μύτη σας που στραβώνει όταν γελάτε, ούτε το πως θα σας πάρουν οι άλλοι βλέποντάς σας «αλλιώς».
Κοιταχτείτε αμέσως στον καθρέφτη και δείτε και μόνοι σας αυτά τα υπέροχα και εκφραστικά μάτια και το λαμπερό χαμόγελό σας! Δεν είναι υπέροχο το ποσό διαφορετικά φαίνονται όλα όταν πηγάζουν από την ψυχή;! Φανταστείτε τι καλό θα κάνουν στους γύρω σας.
Απο εδώ και στο εξής, μην ξεχάσετε ποτέ ότι είστε ΟΜΟΡΦΟΙ κι ότι ΑΞΙΖΕΤΕ!

Σας στέλνω φως και αγάπη,

Φαιη❤️

My little brother

Σ’ αυτή τη ζωή, είχα την τύχη να με επιλέξει για αδερφή του αυτό το πανέμορφο μουτράκι, με τα ζουμερά χειλάκια και την τόσο όμορφη ψυχούλα! Είναι πραγματικά τιμή και χαρά μου να λέω ότι είμαι αδελφή σου και να μοιράζομαι τόσα μαζί σου όλα αυτά τα χρονια (εκτός από το φαγητό που φροντίζεις πάντα να το κάνεις δικό σου με το μοναδικό σου τρόπο.. ξέρεις εσύ πως 🤣).
Με συγχωρείς που σε εκτόπιζα συχνά από το δωμάτιο και που μετακόμιζα κάθε βδομάδα τα έπιπλα και δεν ήξερες πού θα βρεις το κρεβάτι σου όταν γυρίσεις σπίτι.😂🤣 
Εκτός από τις καζούρες που σου έκανα, βλ. ότι είμαι υιοθετημένη🤣, ελπίζω τουλάχιστον να κατάφερα να σου δώσω ό,τι καλύτερο είχα ως εφόδια για τη ζωή σου. 
Να θυμάσαι πάντα ότι είσαι μοναδικός, όμορφος, ικανός για ότι λαχτάρα πραγματικά η καρδιά σου και μη φοβηθείς ούτε στιγμή να δείξεις στον κόσμο ποιος πραγματικά είσαι. Έτσι θα γεμίσει η ψυχή σου με γαλήνη, βοηθώντας παράλληλα τον κόσμο γύρω σου να γίνει ακόμα πιο όμορφος!
Θα συνεχίσω να είμαι δίπλα σου (θέλεις δε θέλεις 😋) και να σε εκνευρίζω με το πιπίλημά μου και με τις χαζομάρες μου Νίκι Μάους!!
Σ’ αγαπώ πολύ πολύ πολύ!!!

Υ.Γ.: Έλα σπίτι, βρήκα χάρτη.🤣😂