An evening to be remembered at the Industrial Gas Museum

Θα έχετε, φαντάζομαι, όλοι ακουστά την περιοχή Γκάζι στην Αθήνα, σωστά; Ξέρετε μήπως από πού έχει προκύψει αυτό το τοπωνύμιο; Και να μην ξέρετε δεν πειράζει, θα μάθετε τώρα, χιχι. Ούτε κι εγώ το γνώριζα και το έμαθα μόλις χθες, στη βραδινή ξενάγηση που διοργάνωσε το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου. Από τις πιο όμορφες ξεναγήσεις που είχα ως τώρα, και μάλιστα μετά μουσικής. Πολύ όμορφη εμπειρία!

Χθες, λοιπόν, πήγαμε με τη Σόφη στην ξενάγηση αυτή και ομολογουμένως μας συνεπήρε καταρχάς η ευγένεια, η καλοσύνη και φυσικά οι πολλές γνώσεις των ξεναγών μας. Έπειτα, η πολύ όμορφη μουσική που έπαιξαν ταλαντούχοι στολίστες και σίγουρα η ιστορία του παλαιού αυτού εργοστασίου.

Η περιοχή, λοιπόν, πήρε το όνομά της από το φωταέριο, το “γκάζι” όπως συνηθίζουμε να το λέμε. Και μάλιστα, παλαιότερα λεγόταν και Γκαζοχώρι. Η Αθήνα ήταν ένα μεγάλο χωριό όταν το 1834, επί Όθωνα, γίνεται πρωτεύουσα του τότε Ελληνικού κράτους. Ανάμεσα σε πολλά έργα που λαμβάνουν χώρα εκείνη την περίοδο, είναι και αυτό του φωτισμού της με φωταέριο.

Το 1857, ο Δήμος Αθηναίων, παραχωρεί στο γάλλο François Théophile Feraldi το έργο του φωτισμού της Αθήνας, καθώς και το προνόμιο της εκμετάλλευσης του φωταερίου για 50 χρόνια. Το φωταέριο θα φωτίσει τους αθηναϊκούς δρόμους- και πρώτα απ’ όλα τα ανάκτορα- για περίπου 60 χρόνια.

Το 1887, το εργοστάσιο ακμάζει, έχοντας περάσει στα χέρια του Giovanni Baptista Serpieri. Χτίζονται σταδιακά διάφορα κτίρια εντός του οικοπέδου (30 στρεμ.). Αριοφυλάκια, ατμολέβητες, ατμομηχανές, μονάδες καθαρισμού, κ.α. Η ανάπτυξη αυτή συνδέεται με την επέκταση της χρήσης του φωταερίου ως μορφής ενέργειας στα σπίτια και στα εργοστάσια.

Το 1938, η επιχείρηση περιέρχεται στο Δήμο Αθηναίων και το 1952 ιδρύεται η Δημοτική Επιχείρηση Φωταερίου Αθηνών (Δ.Ε.Φ.Α), για να φτάσουμε στο 1984 όπου οι φούρνοι του εργοστασίου σβήνουν οριστικά. Το 2013, εγκαινιάζεται το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου.

Πέραν των τεχνολογιών- που ήταν απίστευτο το τι κατάφερναν για την εποχή εκείνη, αυτό που σε συνεπαίρνει περισσότερο είναι το πόσο σκληρή δουλειά χρειαζόταν από τους εργάτες κάθε ειδικότητας, προκειμένου να λειτουργήσει όλο αυτό το εγχείρημα.

Μας έδειξαν ένα δεκαπεντάλεπτο video και πραγματικά μείναμε με το στόμα ανοιχτό. Στις μέρες μας,  να βλέπουμε τους ανθρώπους του τότε να εργάζονται χωρίς αύριο, σε εξοφρενικά αντίξοες συνθήκες, να χάνουν μέρες, μήνες από τη ζωή τους για ένα κομμάτι ψωμί και για να μπορούμε σήμερα να απολαμβάνουμε όλες μας τις ανέσεις. Όλα όσα σήμερα είναι για εμάς αυτονόητα. Πολύ συγκινητικό, πραγματικά. Πολύ αληθινό και σίγουρα σου δίνει ένα χαστούκι για να εκτιμήσεις τα όσα έχεις  σήμερα.

Ένα μεγάλο μέρος των μηχανημάτων του εργοστασίου έχουν συντηρηθεί  και παραμένουν στη θέση τους. Μέχρι και η μυρωδιά έχει μείνει αναλύωτη στο χρόνο. Πραγματικά, αξίζει να επισκευθείτε το Μουσείο. Η είσοδος είναι μόλις 1€ και κατά περιόδους οργανώνονται δραστηριότητες όπως αυτή που πήγαμε εμείς χθες- η οποία σημειωτέον θα επαναληφθεί τη Δευτέρα 29.10.18, 20.00 για όποιον θέλει να πάει.

Μπορώ να συνεχίσω να σας γράφω για ώρες, μα νομίζω πως θα ήταν πολύ πιο όμορφο να το ζήσετε μόνοι σας από κοντά. Σε κάθε περίπτωση, αν κάποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες,  θα χαρώ να βοηθήσω.

Παρακάτω έχω επισυνάψει κάποιες φωτογραφίες από τους χώρους που επισκευθήκαμε- όχι και τόσο καλές μιας και ήταν βράδυ. Νομίζω θα πάρετε μια μικρή ιδέα.

Τα φιλιά μου,

Φαίη

(Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στη σελίδα του Μουσείου: https://gasmuseum.gr/ )

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.