Explore. Dream. Discover.

Χθες ήταν τα γενέθλιά μου! Έκλεισα τα 36. Πω πωωωω, πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια! 🙂 Πέρασε, λοιπόν, κι αυτή η μέρα και σήμερα το πρωί πήρα το λεωφορείο να πάω στο γραφείο. Στο δρόμο, η γνωστή παρεούλα μες στο κεφάλι μου τα έλεγε, ενώ τα μάτια και οι αισθήσεις μου γενικώς απλά παρατηρούσαν τριγύρω, αλλά και την εσωτερική μου συζήτηση. Αφού βγήκα από το λεωφορείο, μπήκα στο μετρό, κατέβηκα από το μετρό, άρχισα να περπαταώ προς το γραφείο- και όλα αυτά σε μία απόσταση μισής ώρας τουλάχιστον- τότε συνειδητοποίησα ότι περπατάω εντελώς μηχανικά και απλά παρακολουθώ το παράλληλο σύμπαν το οποίο εκτυλίσσεται μες στο κεφάλι μου. Σοκ;!

Ρε φίλε, τι κάνω; Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος γύρω μου κι εγώ επιλέγω να ζω και να βιώνω καταστάσεις κυρίως μες στο κεφάλι μου;! Ουαου! Κι όμως. Όταν τα πράγματα τριγύρω μού αρέσουν, είμαι οκ με αυτά και βγαίνω στο κατόφλι μου και τα ευχαριστιέμαι (εντός και εκτός εισαγωγικών). Ακού τα πουλάκια, μυρίζω τα λουλούδια, αντέχω τον κόσμο γύρω μου.. χαχαχα Όταν, όμως, δεν.. Χμ! Στο καβούκι μου και γρήγορα. Εκεί μάλιστα, δίνω και τα ηνία στον αυτόματο πιλότο και βουρ στο κονάκι μου.

Κι αυτό γιατί; Ρωτάς κιόλας; Όσο και να ξεφύγει ο κόσμος μες στον κεφάλι μου τον ελέγχω. Τον σταματάω όποτε ζοριστώ, φοβηθώ… Το γιορτάζω- και με το παραπάνω- όποτε ερωτευτώ με κάποιο γεγονός, κ.ο.κ. Εμ! Τριγύρω, βλέπεις, υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι και καταστάσεις που μπορεί ανά πάσα στιγμή να επηρεάσουν την καθημερινότητά μου (να επιτρέψω να την επηρεάσουν, δηλαδή), κι αυτό μπορεί κάποιες φορές να έχει όμορφο αποτέλεσμα, όμως κάποιες άλλες… Βράστα.

Ε, ωραία! Τι θα κάνουμε τώρα; Είναι σα να έχει πάει κάποιος σε σχολή εμποροπλοιάρχων να γίνει καπετάνιος, να περνά από χρόνιες εξετάσεις, δοκιμασίες, κ.ο.κ., να έχει σημαντικές εμπειρίες, ικανές να τον πάνε παρακάτω στην καριέρα αλλά και στη ζωή του γενικά, κι εκείνος να επιλέγει να τραβάει κουπί σε φουσκωτή βάρκα θαλάσσης κοντά στην παραλία. Σίγουρα είναι στο νερό και σίγουρα πιλοτάρει. Μα γιατί στο καλό έγινε καπετάνιος; (Ζητούν δίπλωμα καπετάνιου και για φουσκωτούς κροκοδείλους; Χαχαχα) Κι εν πάση περιπτώσει, αυτό είναι η ζωή;

“A ship is safe in harbor, but that’s not what ships are for.” -W. Shedd

Βρε αδερφέ, γιατί το κάνουμε αυτό; Αλήθεια, κι εσένα σου συμβαίνει; Και πώς το αντιμετωπίζεις; Σίγουρα δεν είναι όλες οι στιγμές ίδιες, μα σκέφτομαι να λάβω δραστικά μέτρα γιατί όπως ανέφερα και στην αρχή, τα χρόνια περνούν και προσπερνάμε τόσα πολλά στην καθημερινότητά μας που πραγματικά αξίζει να παρατηρήσουμε, να μυρίσουμε, να ευχαριστηθούμε, να μοιραστούμε.. Δε νομίζεις; Τι είναι αυτά που θέλεις πραγματικά να κάνεις και συνεχώς τα αμελείς; Όσο “χαζούλικα” κι “ανώριμα” κι αν είναι ή φαίνονται στα μάτια σου. Για μένα είναι η ζωγραφική, το γράψιμο, ο χορός, κ.α. Για σένα; Κάνε τα καλέ!! Τι περιμένεις;

Κι όπως είπε και ο Mark Twain, “Σε είκοσι χρόνια από τώρα, θα είσαι περισσότερο απογοητευμένος με τα πράγματα που δεν έκανες παρά με αυτά που έκανες. Λοιπόν, λύσε τα σχοινιά, πλεύσε μακρυά από το ασφαλές λιμάνι. Πιάσε τους ανέμους αλλαγής στα πανιά σου. Εξερεύνησε. Ονειρέψου. Ανακάλυψε.”

(Το παραπάνω έργο είναι από τα χεράκια μου, κυριολεκτικά. Ζωγραφισμένο με λαδοπαστέλ και τα δάχτυλά μου. Ελπίζω να σας αρέσει. 🙂 )

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.