The importance of repetition

Στο προηγούμενο άρθρο, αναφερθήκαμε στα πρώτα 7 χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου και στο ότι κάνει download τα προγράμματα με μεγάλη ευκολία. Κι εδώ, να συμπληρώσω αυτό που είχε πει πολύ εύστοχα ο Αριστοτέλης «Δώσε μου ένα παιδί μέχρι τα 7 του χρόνια και θα σου δείξω τον άντρα.»

Ο τρόπος, λοιπόν, και η ταχύτητα που μαθαίνουμε εκείνα τα πρώτα χρόνια της ζωής μας είναι πολύ σπουδαία και ιδιαίτερα. Ο εγκέφαλός μας εκπέμπει μεταξύ των κυμάτων Alpha και Theta, που είναι οι συχνότητες της ύπνωσης (εξού και το «υπνωτισμένα»), του προγραμματισμού και της υπέρ μάθησης. Σε αυτή τη συχνότητα, τα προγράμματα κατεβαίνουν στο σύστημά μας πολύ γρήγορα, είναι σκέψου σα να έχουμε 100Mbps ταχύτητα internet και κατεβάζουμε στον Η/Υ μας προγράμματα και ταινίες πολύ γρήγορα και αποτελεσματικά.

Μετά το πέρας αυτής της ηλικίας, αλλάζουμε συχνότητα και πλέον μαθαίνουμε με άλλους ρυθμούς και τρόπους. Κι εδώ έρχεται η επανάληψη κι η εξάσκηση να δώσουν τη λύση. Για παράδειγμα, είσαι 10 ετών και θέλεις να μάθεις ποδήλατο. Ποιός είναι ο τρόπος που θα το καταφέρεις; Αρχικά, θα πρέπει να ανέβεις στο ποδήλατο- πολύ σημαντικό στάδιο που πολλοί από εμάς δεν το τολμούμε και περισσότερο σκεφτόμαστε παρά πράττουμε- κι έπειτα, να ξεκινήσεις σιγά – σιγά να εξοικειώνεσαι με το όχημα, τους τρόπους που λειτουργεί και τελικά να το οδηγήσεις, έπειτα φυσικά από πολλές προσπάθειες και πιθανά και αρκετές πτώσεις. Όσο περισσότερο εξασκείσαι τόσο πιο πολύ εξοικειώνεσαι, τόσο λιγότερες πτώσεις έχεις, τόσο πιο γρήγορα μαθαίνεις, κ.ο.κ.

Φυσικά και αν αρκεστείς στη 1 ώρα την εβδομάδα εξάσκηση δε θα έχεις το ίδιο αποτέλεσμα με κάποιον που ασχολείται 1 ώρα την ημέρα- και δεν το αναφέρω από θέμα σύγκρισης. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει και η συγκέντρωση. Όσο περισσότερο συγκεντρωμένος είσαι σε αυτό που κάνεις και στο στόχο σου- στη συγκεκριμένη περίπτωση του να μάθεις καλά ποδήλατο- τόσο καλύτερα και αμεσότερα αποτελέσματα θα έχεις.

Αυτό, λοιπόν, το παράδειγμα προσάρμοσέ το στα δικά σου δεδομένα, στους δικούς σου στόχους και στα αποτελέσματα που εσύ θέλεις να έχεις και αναλόγως πράξε και εξασκήσου. Σε καμία περίπτωση, όμως, δε γίνονται όλα μαγικά, χωρίς προσπάθεια, επανάληψη, αποτυχία, εξέλιξη, κ.ο.κ. Έχουμε, γενικά, την τάση να τα θέλουμε όλα άμεσα και εύκολα στα χέρια μας. Ακόμα κι αυτό, όμως, για να επιτευχθεί χρειάζεται εξάσκηση.

Όλα αυτά που λέμε δεν ισχύουν μόνο για τα υλικά αγαθά που μπορεί να θέλουμε να αποκτήσουμε, αλλά και για αλλαγές στη διάθεσή μας, σε πράγματα στην καθημερινότητά μας που μπορεί να μη μας εξυπηρετεί πλέον όπως τα προσεγγίζουμε, κ.α. Αν για παράδειγμα έχεις παρατηρήσει ότι εστιάζεις ένα μεγάλο ποσοστό της προσοχής σου μες στην ημέρα σε οτιδήποτε αρνητικό συμβαίνει γύρω σου (και μέσα σου), και θέλεις να το αλλάξεις αυτό, ξεκίνα να εστιάζεις στις ομορφιές γύρω σου (και μέσα σου). Όσο περισσότερη εξάσκηση κάνεις τόσο καλύτερος θα γίνεσαι και τόσο περισσότερο θα χαίρεσαι την κάθε μέρα σου, με ό,τι αυτή φέρνει. Σιγά – σιγά θα δεις και θα καταλάβεις ότι ο κόσμος μας είναι πολύ πιο όμορφος από ό,τι νόμιζες. Ακόμα και τα «αρνητικά» θα έχουν κι αυτά τη δική τους ομορφιά και θα χαμογελάς και με αυτά!

Και κάπου εδώ, νομίζω, είναι όμορφο να δώσουμε λίγο περισσότερο χώρο και χρόνο στον εαυτό μας και στην εξέλιξή μας, αποχαρακτηρίζοντας αρχικά την εξάσκηση και την επανάληψη ως αρνητικά, ενοχλητικά, κουραστικά, κλπ και τοποθετώντας τα στην εργαλειοθήκη μας μαζί με άλλα σπουδαία εργαλεία που έχουμε, αλλά και μ’ εκείνα που βρίσκουμε στο δρόμο μας.

Και κάτι ακόμα που μου ήρθε στο μυαλό.. Και το Σύμπαν κάπως έτσι δε λειτουργεί, άλλωστε; Αν έχεις μία εμπειρία και δε μάθεις με την 1η το μάθημα που είχε να σε διδάξει θα στην ξαναστείλει έως ότου το μάθεις- και μ’ αυτό απαντάμε και στο «Γιατί πάλι σε ‘μένα!» που συχνά λέμε. Όχι για να σε τιμωρήσει, αλλά για να σε εφοδιάσει με γνώσεις, εμπειρίες και θησαυρούς για τη συνέχεια του ταξιδιού σου. Φρόντισε απλά να το απολαύσεις!

Our real world

Boulevard of Capucines – Claude Monet

Μέχρι πρότινος, ξέραμε ότι η ζωή μας βασίζεται και εξαρτάται από τα γονίδιά μας. Αυτά καθόριζαν την εξέλιξή μας. Αν θα είμαστε υγιείς κατά τη διάρκεια της ζωής μας, αν θα πετύχουμε, κ.ο.κ. Βάσει, λοιπόν, αυτής της πραγματικότητας λειτουργούσε ο κόσμος μας. Αν, για παράδειγμα, η μητέρα σου είχε κάποια πάθηση, κατά μεγάλο ποσοστό την κληρονόμησες και κάποια στιγμή στη ζωή σου το γονίδιο αυτό θα πυροδοτηθεί και θα νοσήσεις. Το ίδιο ίσχυε και για συμπεριφορές κλπ. Χτίστηκε, λοιπόν, ένας ολόκληρος κόσμος πάνω σε αυτό το δεδομένο.

Μελέτες, ωστόσο, έδειξαν πως αυτό δεν είναι αληθινό. Τι εννοώ με αυτό; Μπορεί να έχεις κάποιο γονίδιο που μπορεί να ενεργοποιηθεί, μπορεί και όχι. Και τι καθορίζει την ενέργοποίησή του ή όχι; Τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε έξω από τον εαυτό μας και κυρίως πώς τα μεταφράζουμε μέσα σε αυτόν.

Κάθε ερέθισμα (ήχος, εικόνα, κλπ) εισέρχεται μέσω των αισθήσεών στο σύστημά μας κι εκεί περνά από το τμήμα επεξεργασίας. Μία πληροφορία, λοιπόν, μέχρι εκείνο το στάδιο είναι ουδέτερη, έως ότου τη μεταφράσουμε και τη χαρακτηρίσουμε εμείς ως θετική ή αρνητική, χαρούμενη ή όχι, κλπ. Ο επεξεργαστής μας αυτός, λειτουργεί βάσει ενός ή και πολλών προγραμμάτων που έχουμε λάβει κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ακόμα και όντας στην κοιλιά της μητέρας μας.

Επιστημονικά αποδεδειγμένο είναι ότι τα πρώτα 7 χρόνια της ζωής μας είναι τα σημαντικότερα, μιας και τότε σχεδόν σαν υπνοτισμένοι* κατεβάζουμε (κάνουμε download) στο σκληρό μας δίσκο όλες τις πληροφορίες που λαμβάνουμε από γύρω μας. Φυσικά και οι γονείς είναι οι πρώτοι από τους οποίους δεχόμαστε επιρροές, αλλά όχι μόνο. Άλλοι μπορεί να είναι οι παππούδες, οι δάσκαλοι, οι φίλοι, κλπ.

Αυτή η περίοδο της ζωής μας είναι η σημαντικότερη μιας και χτίζει όλο μας το σύστημα, τις πεποιθήσεις μας, το χαρακτήρα μας και τις αντιδράσεις μας σε κάθε ερέθισμα που λαμβάνουμε και γενικά στην επαφή μας με το γύρω κόσμο. Αυτό τι σημαίνει; Αν πχ μεγάλωσες σε ένα σπίτι, σε ένα περιβάλλον όπου οι γονείς συνεχώς τσακώνονταν και γενικά υπήρχε το αίσθημα της ανασφάλειας, πάνω σε αυτό το δεδομένο θα χτίσεις τις πεποιθήσεις σου (πχ “Δεν είμαι αρκετός.”, “Οι γονείς μου τσακώνονται εξαιτίας μου.”, “Δε μπορώ να βοηθήσω να αλλάξει η όλη κατάσταση.”, “Δεν είμαι ικανός.”, “Δεν είμαι σημαντικός.”, κ.α.)

Αυτές οι πεποιθήσεις, λοιπόν, που καταχωρούνται ως δεδομένα στο σύστημά μας μάς ακολουθούν στη ζωή μας και πάνω σε αυτές ζούμε, έως ότου τις αλλάξουμε. Τι σημαίνει αυτό; Θέλεις, για παράδειγμα, να βγάζεις 5000€ μηνιαίο εισόδημα. Αν η πεποίθηση μέσα σου λέει ότι για να βγάλεις πολλά χρήματα πρέπει να δουλεύεις σαν το σκυλί, αυτή θα είναι και η πραγματικότητά σου. Αν έχεις την πεποίθηση ότι είναι πολύ εύκολο να βγάλει κάποιος πολλά χρήματα, μάντεψε.. Θα βγάζεις πολύ εύκολα πολλά χρήματα. Μέσω αυτής της βάσης θα εργάζεται ο υποσυνείδητος νους σου για να κάνει πράξη τα όσα θελήσεις. Αν η πεποίθησή σου λέει ότι όσοι έχουν πολλά χρήματα δεν είναι καλοί άνθρωποι και τα κερδίζουν με κακούς τρόπους, όσο και να προσπαθήσεις δε θα φτάσεις στα επίπεδα εισοδήματος που θέλεις γιατί αυτή σου η πεποίθηση αναιρεί κάθε σου προσπάθεια πριν καν την ξεκινήσεις. Αν η πεποίθησή σου λέει ότι στα 50 σου θα αρρωστήσεις όπως ο πατέρας σου, αυτός είναι ο προγραμματισμός σου και αυτό θα προσελκύσεις.

Και κάπου εδώ να εξηγήσω ότι ένας από τους σημαντικότερους νόμους του Σύμπαντος είναι ο Νόμος της Έλξης. Όλοι και όλα στο Σύμπαν έχουν δόνηση, εκπέμπουν δηλαδή ενέργεια, θετική ή αρνητική ( + ή – ). Βάσει του Νόμου της Έλξης προσελκύουμε την ενέργεια που εκπέμπουμε. Ένα πολύ απλό παράδειγμα: Θέλεις ένα κινητό τηλέφωνο τελευταίας τεχνολογίας. Θα πρέπει να εκπέμπεις θετικά σκεπτόμενος το τηλέφωνο ώστε να το προσελκύσεις στο ενεργειακό σου πεδίο και τελικά να το αποκτήσεις. Αν κάποια πεποίθησή σου, κάποιος προγραμματισμός σου υποσυνείδητα στέλνει σήμα ότι “Δεν αξίζεις..” για κάποιο λόγο το πιο ακριβό τηλέφωνο κλπ, όσο και να δουλεύεις να το αποκτήσεις δε θα έρθει σε ‘σένα μέχρι να αλλάξεις αυτό σου τον προγραμματισμό. (Φυσικά και υπάρχουν και κάποιες τυχαίες περιπτώσεις.) Άρα:

Πεποιθήσεις = Προγράμματα

Για θετικά αποτελέσματα χρειαζόμαστε τα αντίστοιχα θετικά προγράμματα. Τώρα, επειδή έχουμε περάσει την ηλικία των 7 ετών που μαθαίνουμε και εγκαθηστούμε προγράμματα “υπνοτησμένα” γρήγορα και εύκολα, υπάρχουν άλλοι τρόποι να το καταφέρουμε, όπως η μέθοδος Psych-K, το EFT, οι απλές και συνεχείς επαναλήψεις με έντονη τη συμμετοχή συναισθημάτων κι εικόνων, κλπ. Σε κάθε περίπτωση, βασικό χαρακτηριστικό είναι η συνέχεια και η συνέπεια. Το να κάνουμε μία φορά κάτι δε μας προγραμματίζει και σίγουρα δε μας δίνει τα επιθυμητά αποτελέσματα, που είναι οι στόχοι μας. Έχει πολλή μεγάλη σημασία εδώ να καταλάβουμε τη σημαντικότητα του προγραμματισμού και της συνέπειας. Όσες περισσότερες φορές, μέρες, ώρες κάνω κάτι τόσο πιο πολύ εξελίσσομαι σε αυτό, τόσο περισσότερο ανεβάζω θετικά την ενέργειά μου και τόσο πιο κοντά στο στόχο μου φτάνω. Το κομμάτι μας που τσινάει και δε μας επιτρέπει να συνεχίσουμε τις προσπάθειες προς κάτι συνήθως μεγαλύτερο/ καλύτερο είναι αυτό των πεποιθήσεών μας, που προσπαθεί να μας βάλει εμπόδια προκειμένου να επιτευχθεί ό,τι μέχρι τώρα έχει προγραμματιστεί στον υποσυνείδητο νου μας, ώστε να αποτύχουμε).

Άρα, με τις συνεχόμενες επαναλήψεις σιγά- σιγά αποδυναμώνουμε αυτό το κομμάτι το αρνητικό, τον παλιό προγραμματισμό δηλαδή και την ίδια στιγμή χτίζουμε νέες οδούς, εγκαθιστούμε νέα προγράμματα τα οποία μας εξυπηρετούν στο ΤΩΡΑ και μας οδηγούν στην επίτευξη των στόχων μας. Όποια κι αν είναι, λοιπόν, η έως τώρα κατάστασή σου, όποια κι αν είναι τα δεδομένα σου και όσες κι αν είναι οι “αποτυχίες” σου, μπορείς ΤΩΡΑ να φτιάξεις τη ζωή, την υγεία, την οικονομική κατάσταση, την πραγματικότητα που εσύ θέλεις να έχεις στη ζωή σου. Από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο. Το Σύμπαν και οι δυνατότητές του, αλλά και οι δικές μας φυσικά, δεν έχουν όρια. Τα μοναδικά όρια είναι αυτά που θέτουμε εμείς στον εαυτό μας και όπως αναφέραμε και παραπάνω ο Νόμος της Έλξης μας τα φέρνει στην πραγματικότητα μας.

Δεν έχει σημασία από πού και πώς ξεκίνησες. Σημασία έχει πού θέλεις να πας και η δουλειά που κάνεις γι’ αυτό σου το στόχο. Και φυσικά, τα μέσα που χρησιμοποιείς. Τα προγράμματα, τα εργαλεία, κ.ο.κ. Υπάρχει τρόπος, χώρος, αφθονία, κλπ για όλους και για όλα. Απλά άνοιξε τις κεραίες σου σε “νέους*” τρόπους.

*αργότερα θα αναφερθούμε στο το τι εννοούμε με τον όρο αυτό.

*τελικά δεν είναι και τόσο νέοι οι τρόποι αυτοί, αλλά οι αρχαιότεροι.

(Photo via Pinterest)

Love you, Now!

Από την πρώτη φωτογραφία μέχρι την τελευταία έχουν περάσει 10 ολόκληρα χρόνια, πολλές αλλαγές- εσωτερικές και εξωτερικές, άνθρωποι, διαθέσεις, κ.ο.κ. Θα πω ψέματα αν πω ότι δε μου αρέσει το τότε περισσότερο από το τώρα, όσον αφορά στην εξωτερική μου εμφάνιση τουλάχιστον (βλέπε λιγότερες ρυτίδες, κλπ), μιας και είναι το πρώτο που όλοι βλέπουμε. Παρ’ όλα αυτά όμως, νοιώθω υπερήφανη και δε θα άλλαζα με τίποτα τα όσα έχω κατακτήσει κυρίως μέσα μου έκτοτε, και το ποσό χαίρομαι που μεγαλώνω και εξελίσσομαι στον άνθρωπο που πραγματικά είμαι.

Δε θα κρύψω τη δυσαρέσκειά μου σε σχόλια και συμπεριφορές, ακόμα και από τον ίδιο μου τον εαυτό, σε ό,τι έχει να κάνει με την εμφάνιση, τα κιλά, τις επιλογές που μπορεί να έκανα όλα αυτά τα χρόνια, κλπ. Καταιγισμός κυρίως αρνητικών σχολίων και κατά κάποιο τρόπο λύπησης για την «ομορφιά» που άφησα να φύγει από πάνω μου.. για το πως εξελίσσομαι μεγαλώνοντας εμφανισιακά, τα παραπάνω μου κιλά, κ.ο.κ.

Γιατί, όμως, να είναι έτσι; Η φθορά- τουλάχιστον η εξωτερική- είναι το μόνο σίγουρο ότι συμβαίνει σε όλους μας από την πρώτη κιόλας στιγμή της ζωής μας. Κι αντί να είναι βασικό «δεδομένο», και γιατί όχι να το γιορτάζουμε που καταφέρνουμε να ζούμε ενώ ίσως άλλοι δεν τα κατάφεραν, του εναντιωνόμαστε σθεναρά και όχι μόνο δηλητηριάζουμε τον εαυτό μας αλλά και τον κόσμο γύρω μας.

Στα 36 μου, λοιπόν, χρόνια νοιώθω ευγνωμοσύνη για το ότι ζω και είμαι υγιής και μπορώ να απολαύσω όλη την ομορφιά που αυτή η ζωή προσφέρει, κι ας φεύγει από πάνω μου σιγά- σιγά, τουλάχιστον με τον τρόπο που ο κόσμος γύρω μας θέλει. Αν μπορώ να αφήσω ένα μήνυμα με αυτό μου το post, είναι να ανοίξουμε όλοι τα μάτια μας σε ό,τι έχει πραγματικά αξία (για τον καθένα από εμάς) και να μας αγαπήσουμε για όλα όσα είμαστε Τώρα! Όχι μόνο το «πριν», ούτε το «όταν θα»